[gök gürler]
[Cansu] Ne oldu, bir şey mi var?
Yok bir şey.
[Atiye] Iı...
Telefonumu unuttum.
Gelirken telefonumu almadan geldim.
[keskin nefes verir] Sen şimdi bir sakin ol.
Tamam mı? Sakinleş, sonra gelince rahat rahat konuşuruz, tamam mı?
Abla! Abla, bence... Bence şimdi konuşalım.
[burnunu çeker] Bak...
Bak, bu yaptığımın açıklanabilir hiçbir yanı yok.
-Pişman olmak da bir çare... -[gök gürler]
Cansu.
Bir sus.
[Atiye] Sakin ol.
Bak, biz kardeşiz, tamam mı?
Hiçbir şey bunu değiştirmeyecek.
Ne yaptıysan yaptın, konuşur çözeriz.
Tamam?
Şimdi ben gideceğim, şu telefonu alacağım. Tamam mı?
Sonra gelince rahat rahat konuşuruz.
Abla!
Sonrası olur mu, bilmiyorum yalnız.
Cansu, saçma sapan konuşma.
Korkutma beni.
Seni çok seviyorum. Sakin ol.
[gerilim müziği çalar]
[mikser çalışır]
Hah. Gel sana iş öğreteyim, gel.
Sen bence bana Cansu'nun kimin kızı olduğunu anlat.
Ne demek istiyorsun sen ya?
Cansu'nun ailesi kim?
Kızım, bak. Yetimhane kuralları gereği bunun...
Baba, yetimhaneden almadığını biliyorum.
Ben bu pembe battaniyeyi de
Cansu'yu eve getirdiğin gün giydiğin ayakkabıları da hatırlıyorum.
Bu gerçeği bilmek herkesin hakkı, en çok da Cansu'nun.
Sen Cansu'yu bir kazada mı buldun?
Ne alakan vardı senin o kazayla?
Kızım, nereden uyduruyorsun bunları?
Sakın bana hastalık deme baba.
Bari sen yapma, lütfen.
[Mustafa] Atiye.
Bilmiyorum ne duydun, ne biliyorsun ama
ne biliyorsan unut kızım, tamam mı?
İnsan bazen bildikleriyle değil, bilmedikleriyle mutlu olur.
Bu kimsenin kaldırmak istemediği bir örtü.
Anladın mı?
Erhan hiç kimsesiz büyürken çok mu mutluydu sence?
[Atiye] Hı?
Ya da Cansu?
Öz abisinin yaşadığını bilse sevinmez mi?
Peki baba. Bana bir şey söyleme ama ben bu gerçeği öğreneceğim.
Gerekirse onlara DNA testi yaptıracağım.
Tamam kızım. Dur, dur, dur.
Kapat o kapıyı.
Kapat.
[kapı kapanır]
Al kızım.
Bilmiyorum ne biliyorsun, ne duydun ama öğrenmek istediklerinin hepsi burada işte.
Bunu hasıraltı etmek istediler ama ben aslını sakladım
çünkü biliyordum günün birinde bu işin içinden bir iş çıkacağını.
Bu, kaza gibi gösterilmek istenen bir cinayet.
[gerilim müziği çalar]
[araba kayma sesi]
[cam kırılma sesi]
[çocuk kahkaha atar]
[Mustafa] Üstelik maktuller yakın mesafeden silahla vurulmuştu.
Gözlerime inanamamıştım görünce.
Sonra da her yeri temizlediler, bütün delilleri yok ettiler.
Bunun bir devlet sırrı olduğunu söylediler.
Ben karşı çıkmak istedim ama...
...beni ailemle, hayatımla tehdit ettiler.
Gerekeni yaptım yavrum.
Sustum.
Ya Cansu?
[bebek ağlar]
[bebek ağlaması şiddetlenir]
Onu öyle bırakamazdım ki.
-Kimsin sen? -[bebek güler]
Gel. Gel.
[Mustafa] Gel.
O hâliyle bile bana gülümsüyordu.
Vallaha, gülümsüyordu.
[Mustafa] Sanki kurtar beni dercesine.
Ama biliyordum, o adamlar, onu rahat bırakmayacaklar.
Onun için korktum. Hiç...
Geçmişini hiç sorgulamadım. Adını bile kendim verdim.
Peki kimin yaptığını bunca yıl hiç araştırmadın mı?
Araştırdım yavrum, araştırdım ama o kadar profesyonelce yapmışlardı,
üstünü örtmüşlerdi ki hiçbir şey bulamadım.
Hiçbir şey... Hiçbir şey bulamadım.
[duygusal müzik çalar]
Belki de Erhan'ın babasının bulduklarının peşindeydiler.
Bilmiyorum, bilmiyorum.
Bildiğim tek şey,
bu adamların amaçlarına ulaşabilmek için her şeyi yapabilecekleri.
Bak Atiye.
Yavrum, ne olur söz ver bana.
Bütün bunları unutacaksın, tamam mı?
Hiç kimseye söylemeyeceksin, söz mü?
Baba, benden bunu isteme.
Birbirlerini tanımak onların hakkı.
Bak sen hâlâ anlamıyorsun yavrum!
Bütün bunlar boşuna yaşanmadı, seni boşuna bulmadı o adam.
Onun için sus.
Gözünü seveyim.
Kardeşini seviyorsan,
ona azıcık merhametin varsa sus.
Tamam mı?
Cansu.
[telefon titrer]
[kapı açılır, kapanır]
Günaydın.
Ne oldu?
Niye konuşmak istedin benimle?
Solgunsun biraz.
Canın mı sıkkın?
Yani, hani, benim yüzümdense
seni bu saatte rahatsız ettiğim için özür dilerim.
Yok ya, sabah mahmurluğu. Bilmiyor musun beni?
Cansu mu sıktı senin canını?
O ne yapıyor?
Sızmıştı, uyandıramadım.
Sorun yok yani?
Yok Ozan.
-Nereye? -Tuvalete gidip geleceğim.
[derin nefes verir]
[burnunu çeker]
Selamlar abla.
Keşke yüz yüze konuşabilme fırsatımız olsaydı.
[telefon titrer ve çalar]
Selamlar abla.
Keşke yüz yüze konuşabilme fırsatımız olsaydı.
[Cansu derin nefes alır]
Ama zaten ne kadar açık sözlü ve patavatsız bir insan da olsam...
[Cansu derin nefes alır]
...bunları senin yüzüne söyleyebilecek göt ben...
[gerilim müziği çalar]
Evet, dinliyorum.
Israrım için üzgünüm ama
ben seni kaybetme düşüncesini aklımdan çıkartamıyorum. Yani...
Ne çalışabiliyorum, ne uyuyabiliyorum ne düşünebiliyorum...
Aklımda bir tek sen varsın ve...
...ben senden bir cevap bekleyerek yaşayamıyorum Atiye.
O yüzden bana bir şey söyle.
Evleniyor muyuz, evlenmiyor muyuz?
Ozan, ben...
Atiye.
Zamanla her şeyi toparlayabiliriz, bak.
Yeter ki bir tane adım atalım.
Hem şimdi yani...
O her şeyi parayla halleden adam da olmayacağım ben.
Senin istediğin gibi biri olacağım.
Artık bu iş yürümüyor.
[gerilim müziği çalar]
Yani bugüne kadar gelmesi bile hataymış.
Biz birbirimize benzemiyoruz ki.
Gerçek aşk, birbirini tamamlayabilmektir.
Bu ilişki bugüne kadar senin sevgin, ilgin sayesinde geldi
ama artık bir yere gitmiyor.
Ben düğünden kaçtığımdan beri çok daha özgür hissediyorum.
Atiye, böyle söyleme lütfen. Bunlar doğru değil.
Senin yaşadıkların, o adam, kafanı karıştırıyor.
Bunun hiç kimseyle ilgisi yok.
Atiye, biz birbirimizi seviyoruz.
Sen daha düne kadar benim hasta olduğuma inanıyordun.
Bak, gerçekler ne kadar farklıymış.
Ben şimdi görebiliyorum.
Evet, biz beraber büyüdük ama birbirimizi tanıyamamışız.
Atiye, aşkım, bak.
Eski günlerimiz için bunu bir kere daha düşün.
Lütfen.
Ben artık eski Atiye değilim ki.
Hiçbir şey eskisi gibi olamaz.
Gerçekten...
...ikimiz için de doğrusu bu.
Hayır.
Bırak herkes kendi yoluna gitsin.
-[hüzünlü müzik çalar] -[tiz ses]
Atiye.
Atiye...
Sohbetine de hiç doyum olmuyor bugün.
Bugün de benim kafam karışık.
Evet, susmak bazen iyidir, bilirim.
Beni bırak, sen iyi misin?
Kardeşimi kim, neden kaçırmış olabilir, hiç aklım almıyor.
Üzüldün mü öğrendiğine?
Sevinmeli miyim?
Onu da bilmiyorum ki.
Öldü mü, yaşıyor mu... Her şey olabilir.
"Şüphe etmeyen, gerçeği bulamaz." demişler.
Bak, en azından artık umudun var.
Evet ama
"Şüphe tüm varlığınızı yıkabilir." de demişler.
Artık bu kız nerede, ne yapıyor diye düşünerek geçecek hayatım.
Yoksa tabii ki gerçeği bilmek isterdim.
Ama eğer bu ona zarar vermeyecekse tabii.
[gerilim müziği çalar]
Sen de mi öyle düşündün?
E, yani sonuçta kefenin içine bebek koyup öldü süsü veren adamlardan bahsediyoruz.
Başka kim öyle düşünüyor ki?
Ben.
Benim de aklıma öyle gelmişti.
Şu yıldızı görüyor musun?
Evet, Atiye. Deli değilsin, görüyorum.
Peki gündüz gündüz ne kadar parladığını görüyor musun?
[Erhan] Evet, o Sirius Takımyıldızı.
Olanların en parlağı.
İşte bazen öyle bir konuma geliyor ki gündüz de görünebilir oluyor.
Eskiden insanlar hatta bunun felaketin habercisi olduğunu düşünürlerdi.
Ama efendim, bilim insanımız buna inanmıyorlar tabii.
Yo, yani benim neye inandığımın bir önemi yok aslında
çünkü bütün kutsal kitaplarda, tekstlerde yıldızlardan bahsediyor.
Babamın işaret ettiği ayetlerde de var.
Ayetler derken?
Sana göstermedim, değil mi? Gel bir dakika.
Babamın Göbeklitepe'deki ofisinden getirdiğim
eşyaların arasından bir kaset çıktı
ve o kasette babamın Süryanice olarak söylediği bu rakamlar var.
Sonra bu rakamların Kur'an'daki birtakım ayetlerle ilişkisi olduğunu buldum
ama aradaki bağlantıyı kuramıyorum.
Hmm. Belki de daha basit düşünmek lazımdır.
Nasıl yani?
Baban sadece Kur'an'a işaret etmek istemiş olamaz mı?
Evet.
Olabilir, burada vardı.
İşte.
[Atiye] Bu ne?
Bir dakika, bunu...
Bunu daha önce görmedim ben.
Bu, Osmanlı'da kullanılan ferman kutularına benziyor.
Düşmanın eline gizli bilgiler geçmesin diye.
O zaman aradığımız sayfalar...
Muhtemelen bunun içinde.
Dur, dur, bir dakika! Kurcalama.
Yanlış bir şey yapmayalım, içindekilere zarar verebiliriz.
Nasıl açacağız peki?
Sanırım bu rakamlarla.
Burada bir sürü rakam var.
[Erhan] İşte, doğru kombinasyonu bulmamız lazım.
Babam muhtemelen bir yerlere bir işaret daha bıraktı.
["Overdose" çalar]
[Serdar] Oğlum!
Ne oluyor sana?
Ozan!
[müziği kapatır]
Baba, ben yine bir bok beceremedim. Atiye beni terk etti.
O seni terk etti, sen de tamam mı dedin?
-İkna edemedin mi? -[fısıldayarak] Yani...
Sana söylüyorum ulan.
Sana söylüyorum ulan!
Bu servet, bu ihtişam... Neyin eksik oğlum lan senin, neyin?
Hangi kız hayır diyebilir sana?
Yapman gereken tek şey, şu kızla evlenmek.
Onu bile beceremiyorsun ya.
Atiye'yi kaybetmeyeceksin, anladın mı?
Senin ondan başka bir geleceğin yok.
[gerilim müziği çalar]
Baba, ben Cansu ile yattım.
Cansu da şimdi Atiye'ye söyleyecek.
Amına koyduğumun evladı! Nasıl yaparsın bunu bana?
Baba, hayır.
Baba, yapma, tamam. Tamam baba, özür dilerim.
[gerilim müziği yükselir]
Baba.
[Ozan bağırır]
-[Serdar inler] -Baba, baba, özür dilerim.
Baba, özür dilerim!
Sakın ha!
Ne çabuk unuttun?
Mutluluk kadar insanı tanımlayan tek bir duygu daha varsa o da acıdır.
Acıdır!
Acıdır! Acıdır!
[Serdar nefes nefese]
Cansu'ya gideceksin
ve ne yapıp edip o kızı susturacaksın.
[Ozan derin nefesler alır]
[rüzgâr çanı sallanır]
Bayılıyorum rüzgâr çanlarına.
Elif gibi.
Kardeşim yani.
Küçükken çok ağladığı için babam almıştı onu.
Susana kadar altında dolaştırır dururdu.
Sonra da o susunca ben başlardım.
O niye?
Kıskanırdım babamı tabii ki.
Yazık, adamcağız sonra iki kolunda iki çocuk dolanır dururdu.
Bizim gibi.
Cansu da az çekmedi benim kıskançlığımdan.
Başta hiç kabullenemedim, yüzüne bile bakmadım kızın
ama sonra alıştık tabii birbirimize.
[Erhan] Hmm.
Kim bilir biz nasıl olurduk?
Yetim büyüyünce işler değişiyor.
Sen bir köşede herkese sevgi göstermek için
hazır kıta bekliyorsun...
...ama o herkes senin önüne mutlaka daha yakın birisini koyuyor.
[Atiye] Hmm...
[Atiye] O yüzden mi sevgiyle merhameti karıştırıyorsun acaba?
[Erhan] Belki de sevgiyi hiç bilmediğim içindir.
[Atiye] Yaşamadan kim bilebilir ki?
[Atiye] Sevgi anlatılmaz...
...yaşanır.
[kuşlar öter]
[güvercinler öter]
Günaydın.
Sana günaydın.
Niye öyle bakıyorsun?
Anlatılmaz, yaşanır.
Tu ki ye?
[Atiye] Hı?
Sen kimsin Atiye?
O yıldız.
Aynısından senin ensende de var.
Tam burada.
Aa!
Ben bunu bunca sene nasıl görmemişim?
Genetik olabilir mi? Annende de var mı aynısı?
Emin değilim ama zannetmiyorum.
Cansu'da zaten olamaz.
Benim çıkmam lazım.
Karakolda iki tanıdığım var.
Bir şey olacağını sanmıyorum ama belki kardeşimle ilgili bir şey bulurlar.
Erhan...
[Erhan] Bir yerden aramaya başlamak lazım.
E, Erhan, sana bir şey söylemem lazım.
Hah?
Efendim?
Cansu senin öz kardeşin.
Ne?
[Cansu] Öf!
-Nereye gidiyorsun? -[Cansu] Çekil.
-Cansu... -Çekil dedim.
Cansu.
Ne yaptığını sanıyorsun sen be?
-Ne işin var senin burada? -Seni kendine getirmeye geldim,
Ne yaptığının farkında mısın?
O attığın mesaj Atiye'ye gitseydi ne olurdu biliyor musun?
Ablam videoyu görmedi mi?
Görmedi çünkü ben görmeden sildim.
-İyi bok yedin. -Cansu.
Cansu, sen ne yaptığının farkında mısın?
Bak, Atiye seni affetmez.
-Hadi onu geçtim, annen baban affetmez. -[Cansu] He...
Sen hiç merak etme, ben hepsini göze aldım.
Ablamın yanlış bir hayat kurmasına izin vermeyeceğim.
Cansu, ben miyim yanlış hayat?
Ben Atiye'nin hayattaki en büyük şansıyım be!
Sen misin benim ablamın şansı?
Sen kimsin be?
Sen hiçbir şeysin.
Baban yoksa sen yoksun bile bu dünyada.
-Cansu... -Seni kim diye tanıştırıyorlar?
Serdar Yılmaz'ın oğlu.
-Serdar Yılmaz'ın biricik veliahdı. -Cansu...
En son ne zaman sana adınla seslendiler Ozan?
-Cansu. Ağzını topla. -Ne?
Pardon da sana birinin bunları söylemesi lazım.
Senin bunları bilmen lazım. Arkandan konuştuklarını,
sana kukla dediklerini.
Yoksa böyle bir ömür boyunca babanın gölgesinde yaşayıp gideceksin.
Cansu, sus!
Aman ne? Ben söyleyeceğimi söyledim zaten, ne bok yersen ye. Çekil şimdi.
-Hiçbir yere gidemezsin. -Ozan, çekil.
-Cansu! -Ozan!
[Cansu] Ah!
[gerilim müziği çalar]
Cansu.
[Cansu inler]
[Cansu] Bırak.
Ne oldu, ne?
Ozan...
Cansu.
Cansu!
[Cansu inler, öksürür]
Bana bak, bana bak. Cansu!
-Ozan, yardım... -Cansu. bana bak, bana bak.
Şşt. Tamam, tamam, tamam.
Cansu. Cansu. Cansu.
[Cansu nefes nefese kalır]
Siktir...
Sen hâlâ kızgın mısın bana?
Ne yapayım?
Hâlâ Cansu'nun peşindelerse diye düşündüm,
başına bir tehlike açmaktan korktum. Sen de aynı şeyi söylemiştin, hatırlasana.
Olsun, yine de söylemeliydin bana.
Şimdi sadece anın tadını çıkarsan mesela?
Bunları sonra konuşsak.
Haksız mıyım ama?
Siz Cansu'yla bayağı benziyorsunuz. O da böyle bir şeye taktı mı takar.
Park edip geliyorum hemen.
İzin ver, önce bir ben konuşayım.
Kızın yüreğine inmesin.
Arayacağım.
Cansu?
Cansu...
[gerilim müziği çalar]
Cansu!
Cansu.
Cansu!
[Atiye nefes nefese]
[Erhan öfler]
[polis] Merhaba.
Atiye Özgürsoy'un evi nerede?
[Erhan] Atiye?
Ati...
Nefes almıyor! Cansu nefes almıyor!
Ha siktir!
[gerilim müziği yükselir]
[kapı zili çalar]
[kapı tıklatılır]
[boğuk] Atiye. Atiye, gitmemiz lazım.
Atiye, bu bir tuzak.
[ses netleşir] Atiye, dinle, polisler geldi.
Şu anda hiçbir şey yapamayız, tamam mı? Arkada bir çıkış var mı?
Bir çıkış var mı arkada?
Tamam, tamam. Gel.
Gel.
Arabayı alıp geliyorum, beni burada bekle, tamam mı?
[tiz ses]
Tabii, tabii, hemen. Gelirim.
[Ozan] İyi günler.
Karakola ifadeye çağırıyorlar.
[Ozan] Ben öldürdüm.
Sakın ama sakın bu lafı bir daha söyleme.
Sen onu uyarmak istedin, o ısrar etti ve bu kazaya kendisi sebep oldu.
İnsanların bunu öğrenmesi,
senin haksız yere cezalandırılmandan başka hiçbir işe yaramaz.
Sadece dediklerimi yapacağız ve bu olay tereyağından kıl çeker gibi hallolacak.
Anladın mı?
İnanamıyorum öldüğüne...
Elinden geleni yaptın oğlum
ama dayanamadı.
Artık onun için yapacağımız bir şey yok.
Senin hayatını kurtarmaya bakalım.
[tiz ses]
[Erhan, boğuk] Atiye!
[ses netleşir] Atiye, konuş benimle!
Geri dönelim.
Geri dönemeyiz!
Cinayeti üzerine yıkmaya çalışıyorlar diyorum, anlasana!
-Geri dönelim Erhan. -Atiye, dönemeyiz.
Yüzüğünü buldum Cansu'nun yanında.
[Erhan] İşte! Kime verdin bunu en son?
Atiye?
Atiye, konuşsana!
Ozan yapmaz.
Yapamaz...
Ben şimdi Öner Hoca'yı arıyorum, seni ona götürüyorum.
Sonra da bu işin arkasında kim var, onu buluyorum.
[Mustafa] Yok, benim kızım yapmış olamaz Komiser Bey.
Atiye yapmış olamaz,
onlar kardeş gibi büyüdüler. Çok severlerdi birbirlerini.
Acınızı anlıyorum Mustafa Bey.
Ancak evde bulmuş olduğumuz tüm deliller
ve Cansu'nun ablasına göndermiş olduğu itiraf mesajı,
maalesef Atiye Hanım'ı şüpheli hâline getiriyor.
[Serap] Hiç görüşmemelilerdi.
[fısıldayarak] O kadın yüzünden şimdi bir kızım mezarda...
[derin nefes alır] ...diğeri hapse girecek.
[muhabirler bağrışmaya başlar]
[muhabirler] Geliyorlar. Geliyor!
[polis] Arkadaşlar, tamam.
-[muhabir 1] Geliyor, geliyor. Serdar Bey! -[muhabirler] Serdar Bey! Serdar Bey!
[muhabir 2] Serdar Bey, cinayetle ilgili bir gelişme var mı?
[muhabir 2] Cinayetle ilgili bir gelişme var mı Serdar Bey?
Lütfen arkadaşlar, izin verin geçelim.
Acımız büyük. Zamanı geldiğinde gerekli açıklama yapılacak.
[gerilim müziği çalar]
[komiser] Mustafa Bey! Mustafa Bey!
Ananı sikeceğim senin orospu çocuğu!
Ne istedin lan benim kızımdan?
Şerefsiz!
-Mustafa Bey! -Puşt!
[Mustafa] Mikrobun çocuğu!
-[Mustafa] Çekil lan! Çekil... -Tamam, merak etme.
Sen gireceksin içeri, sen!
Atiye değil, sen gireceksin!
[Mustafa] Çekilin lan!
-[komiser] Mustafa Bey! -[Mustafa] Ya bırak! Şerefsiz!
Amirim.
[polis] Cansu Hanım'ın göndermiş olduğu mesajlar.
Selamlar abla.
Keşke yüz yüze konuşabilme fırsatımız olsaydı.
Ama zaten ne kadar açık sözlü ve patavatsız bir insan da olsam
bunları senin yüzüne söyleyebilecek göt bende yokmuş.
[Cansu] Iı...
Ben Ozan'a âşıktım.
Sen de bunu daha ilişkiniz
başlamadan bile öncesinde...
[derin nefes alır] ...biliyordun. [derin nefes verir]
Kendime saklarım, kalbime gömerim dedim ama beceremedim.
Sen düğünden kaçtıktan sonra ben Ozan'la yattım
ve şimdi de vicdan azabıyla bedelini ödüyorum tabii ki.
Ne bu konuşmayı uzatacağım
ne de bundan sonra varlığımla sana acı vereceğim.
Yani bu demek oluyor ki
buralardan gidiyorum.
Haberin olsun.
Sanırım hepsi bu kadar.
Özür dilerim.
Eğer hâlâ senin için bir şeyler ifade ediyorsa...
...seni çok seviyorum.
[muhabir] Görüntüleri izlediniz, yorum sizin.
Amacımız kimseyi suçlamak ya da yargılamak değil.
Video ile...
[Öner] Atiye.
Sakin ol kızım, sakin ol.
Gel şöyle, gel biraz.
Kalk. Kalk.
Ben sana bir su getireyim, ha?
[telefon titrer]
[karga öter]
[kargalar öter] [köpekler havlar]
Anne, bana yardım et.
Sana söylemiştim, değil mi?
Bu işin peşini bırakmanı, başka ölülerin geleceğini söylemiştim.
Evet ama dinlemedim.
Ama ben masumum.
Ben Cansu'ya nasıl zarar verebilirim?
Atiye.
Senin anneannen hastaydı.
Bu bizim ailemizde genetik.
Kendini bilmediğin bir anda her şeyi yapmış olabilirsin.
Bu seni kötü biri yapmaz.
Ama en azından bir süre kontrol altında olmalısın.
Sen gerçekten benim Cansu'yu öldürdüğümü düşünüyorsun.
İnanılmazsın.
[köpekler havlar]
Sakın peşimden gelme.
Atiye! Ben sadece doğru olanı yapıyorum.
[gerilim müziği çalar]
Ne oluyor?
[Atiye kahkaha atar]
Biraz dinlenmek sana iyi gelecek.
Anla beni lütfen.
Cansu?
[Atiye] Cansu...
[Atiye] Cansu!
-[Atiye] Cansu! Duyuyor musun? -[polis telsizleri duyulur]
[polis] Atiye Özgürsoy!
[polis] Tutuklusun!
Tak kelepçeyi.
[hüzünlü müzik çalar]
Merak etmeyin Serap Hanım.
Siz doğru olanı yaptınız.
Alt yazı çevirmeni: Didem İpekoğlu